niedziela, 11 sierpnia 2013

Izolowanie plam po zaciekach

Przed należytym dokonaniem malowania ścian i sufitów pomieszczeń, w których to z wielu przyczyn wystąpiły trwałe, rdzawe zaplamienia porów w tynkach (nieszczelność pokryć dachowych, zacieki i instalacji
wodociągowo-kanalizacyjnej, itp.) trzeba w pierwszej kolejności zrobić izolację tych plam.
W zależności od przyjętej techniki malowania (emulsyjne, klejowa) trzeba wykonać poniższe czynności:
Tynki malowane farbą klejową:
fragmenty zanieczyszczone trzeba umyć kilkukrotnie gorącą wodą przy pomocy pędzla trzonkowego lub rogowego tak, aby zostały zmyte pory w tynku. Zniszczoną warstwę malarską należy zeskrobać, powierzchnię trzeba umyć czystą wodą i pozostawić do wyschnięcia, po wyschnięciu oczyszczone fragmenty trzeba pomalować mieszaniną sporządzoną z rozpuszczenia 0,05 kg siarczanu miedziowego w 1dm3 gorącej
wody, później roztwór trzeba wlać do naczynia, w którym sporządzone zostało mleko wapienne z 0,5dm3 ciasta wapiennego i 4 dm3 wody.
Każde malowanie należy zrobić dopiero po względnym wyschnięciu poprzedniej warstwy, zagruntowany i wyschnięty zaciek trzeba zamalować farbą klejową.
Całość musi mieć konsystencję rzadkiej śmietany, potem rozczynem gruntującym trzeba pomalować plamy, zużywając nie mniej niż 0,8 dm3 wapna pokarbidowego na 1m2 zacieku.
W niektórych przypadkach wystarczy kilkukrotne pokrycie wymytej plamy 10% roztworem amoniaku.
Tynki malowane farbą emulsyjną:
fragmenty zanieczyszczone trzeba umyć gorącą wodą, zdrapując starą powłokę farby, potem trzeba przygotować szkło wodne, w ilości 0,8 dm3 na 1m2 izolowanej powierzchni zacieku na tynku. Ilość malowań powinna być taka, aby użyć nie mniej niż 0,8 dm3 szkła na jednostkę powierzchni, po dokładnym wyschnięciu gruntu ze szkła wodnego powierzchnię trzeba pomalować farbą emulsyjną, zużywając około 0,25 dm3 emulsji na 1 m2 plamy. Kolejne smarowania trzeba spełniać w jednodniowych odstępach czasu.

kliknij by zamówić usługę odgrzybiania domu


poniedziałek, 8 kwietnia 2013

PRZYCZYNY ZAWILGOCEŃ MURÓW I POWSTAWANIA GRZYBÓW I PLEŚNI

PRZYCZYNY ZAWILGOCENIA MURU I POWSTAWANIA GRZYBA i PLEŚNI

  • Wykorzystanie do budowy materiałów już zagrzybionych bez przeprowadzenia profilaktycznych działań impregnacyjnych i odgrzybiających;
  • Przyczyną niezależną od nas są miedzy innymi zjawiska natury (opady atmosferyczne), które wpływają na zawilgocenie przegród, a te z kolei sprzyjają powstawaniu grzybów pleśniowych;
  • Do błędów technicznych popełnianych głównie w trakcie wznoszenia obiektu należą: nie zastosowanie izolacji przeciwwodnych lub ich nieprawidłowe wykonanie, zbyt cienkie tynki lub ich brak (powodują przemarzanie murów i ich zawilgocenia), stosowanie termoizolacji od wewnętrznej strony pomieszczeń;
  • Awarie techniczne: niewłaściwe odprowadzanie wód opadowych z dachów (nieszczelności pokrycia, uszkodzenia rynien, złe obróbki blacharskie powodujące większe uszkodzenia) jak również awarie wodno-kanalizacyjne wewnątrz obiektu;
  • Niewłaściwa eksploatacja obiektu, do której zaliczyć można: brak wentylacji pomieszczeń (zamykanie okien i kratek wentylacyjnych „ na stałe”), czy brak ogrzewania;
  • Błędy projektowe: lekceważenie tak zwanych stref zimnych, w których mogą tworzyć się mostki termiczne: złe ocieplenie wieńca, nieprawidłowo rozwiązane strefy balkonowe i okienne, ustalenie warstw ściennych i dachowych bez prawidłowo wprowadzonej paroizoalcji i termoizolacji;
  • Brak okresowych kontroli i zaniedbania w usuwaniu widocznych zaczątków zagrzybień
ZAMÓW EKOLOGICZNE ODGRZYBIANIE 

sobota, 23 lutego 2013

Zasolenie murów - przyczyny - odsalanie

Mury budynków ulegają zasoleniu w wyniku kapilarnego podciągania zasolonych wód gruntowych.

 Do zasolenia murów może też dojść, gdy zanieczyszczenia powietrza (o odczynie kwasowym, ph < 7) zaczną reagować z materiałami budowlanymi (o odczynie zasadowym, ph > 7)

Efekty zasolenia murów są łatwe do zaobserwowania gołym okiem. Na początku są to:
  • plamy wilgoci powstające przy dużej wilgotności
  • wykwity solne, pojawiające się przy małej wilgotności
  •  Są to „objawy początkowe”. Nie należy ich jednakże ignorować z przyczyn czysto ekonomicznych, ponieważ kilkukrotne powtórzenie się takich „objawów” może doprowadzić do:
  • uszkodzenia powłok malarskich
  • uszkodzenia i odspojenia tynków
  • kruszenia cegły

Te objawy nie są przeważnie ignorowane, choćby ze względu na zaniżanie wartości obiektu. Należy brać jednak pod rozwagę fakt, iż są to „efekty” zasolenia, usunięcie tych efektów (np. wymiana powłok malarskich bądź też skucie i wymiana uszkodzonych tynków) bez określenia i usunięcia przyczyn jest:
  • po pierwsze nieopłacalne
  • po drugie niebezpieczne
Czynności takie są nieopłacalne, ponieważ objawy te będą się powtarzać, tzn wymienione tynki ulegną uszkodzeniu, tak samo jak wymienione powłoki malarskie. Niebezpieczne są natomiast dlatego, iż „korozja” postępuje również w głąb murów i może doprowadzić do pękania ścian.
Wszystkie te objawy, rzecz jasna, należy usuwać. Ma to sens jedynie wtedy gdy wpierw usunie się ich przyczynę, którą w większości przypadków jest wysoki stopień zasolenia murów. Najbardziej opłacalna jest więc swoista profilaktyka, innymi słowy im wcześniej zlikwiduje się „przyczynę”, tym większa szansa na uniknięcie dość kosztownych i czasochłonnych napraw remontowo-renowacyjnych.
Stopień oraz rodzaj zasolenia murów można badać na kilka sposobów. Firma ARS preferuje „analizę konduktometryczną”(szczegółowe informacje dotyczące analizy konduktometrycznej, udostępniamy na życzenie).
Analiza ta polega na tym, iż próbkę pobraną z muru miesza się z wodą destylowaną, a następnie sprawdza się przewodność takiego roztworu. Przebadanie odpowiedniej ilości próbek( ilość ta zależy w głównej mierze od powierzchni obiektu)umożliwia bardzo dokładne ustalenie stopnia i rodzaju zasolenia murów, a co za tym idzie, określenie zakresu koniecznych robót naprawczych.

kliknij po więcej tu

piątek, 15 lutego 2013

Wykwity solne na elewacji klinkierowej - porady

Największym problemem, pojawiającym się w kontekście elewacji z cegieł klinkierowych, są wykwity. Usunięcie uporczywego nalotu jest najczęściej kłopotliwe i wymaga długotrwałych zabiegów. Istnieje jednak zbiór prostych zasad wykonawczych, które zmniejszają do minimum ryzyko wystąpienia nalotu,

 Bezpośrednią przyczyną wykwitów jest woda (także jako wilgoć zawarta w murze). Bez jej pośrednictwa związki powodujące naloty na murze nie są w stanie wydostać się poza jego obręb. Dopiero jej nadmiar w murze i proces oddawania wilgoci uruchamiają zjawisko powstawania wykwitów. Warto dodać, że naloty pojawiające się na murach z cegły klinkierowej mogą mieć dwojakie pochodzenie. Są to wykwity solne (chlorki, siarczki, siarczany) lub wykwity wapienne.

 Bezpośrednio po zakończeniu prac murarskich powierzchnie, na których kładzione były cegły wymagają ochrony przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Tak samo jak w trakcie murowania, tak i zaraz po jego zakończeniu (przez około 7 dni) niebezpieczne mogą być deszcz, silny wiatr i zbyt duże nasłonecznienie. Jeśli mamy do czynienia z którymś z wymienionych zjawisk atmosferycznych należy zabezpieczyć mur folią lub plandeką, ale zawsze w sposób zapewniający swobodną cyrkulację powietrza. Plandekę usuwamy dopiero po stwardnieniu zapraw, czyli około tygodnia po zakończeniu murowania


Prawidłowe murowanie kluczem do pięknej elewacji Przy murowaniu szczególnie ważne jest dobranie rodzaju zaprawy do określonego typu cegieł. Nie jest to jednak łatwe zadanie. Przy wyborze zaprawy nie wolno kierować się jedynie prostymi kryteriami, jak cena, urabialność czy klasa wytrzymałości (każda zaprawa będzie deklarowana jako wodoodporna i mrozoodporna). Najprostszym rozwiązaniem jest zatem korzystanie z gotowych, suchych zapraw, zalecanych przez producenta ceramiki do konkretnego produktu. Ryzyko nieprawidłowości jest wtedy minimalne.

kliknij po profesjonalną usługę


piątek, 1 lutego 2013

Mechanizm powstawania wykwitów solnych

Mechanizm powstawania wykwitów
Wykwity można podzielić ze względu na czas ich powstania. Wykwity pierwotne pojawiają się po stwardnieniu zaczynu i są wywołane głównie "wodą technologiczną", pochodzącą z wszelkiego rodzaju prac mokrych takich jak murowanie, tynkowanie, wylewanie stropów żelbetowych itp. Wykwity tego typu obserwuje się zazwyczaj do roku od zakończenia prac.

W miarę upływu czasu następuje ich stopniowy zanik. Powstawaniu wykwitów pierwotnych sprzyja wysoki stosunek wodno-cementowy z wydzielającym się mleczkiem cementowym, niedostateczna homogenizacja zaprawy a także duże ilości wodorotlenku wapnia oraz zbyt mała ilość zaczynu cementowego w stosunku do ilości piasku, co powoduje dużą porowatość materiału oraz dużą paro-przepuszczalność.

Wykwity wtórne powstają w okresie późniejszym i są związane z eksploatacją budowli. Wykwity te są efektem okresowego zawilgocenia muru, podczas którego sole zawarte w materiale są rozpuszczane w wodzie. Gdy mur wysycha, woda z rozpuszczonymi solami jest transportowana siecią porów kapilarnych na powierzchnię elewacji gdzie następuje odparowanie wody i tworzenie się osadów.

kliknij po usługę likwidacja wykwitów